Pjer de Kuberten istorija jedne strasti

Pjer Fredi, baron de Kuberten, rođen je u Parizu 1863. godine. Njegova porodica je porijeklom iz Normandije, u kojoj je on provodio mnoga ljeta u dvorcu Mirvil, blizu Avra.

De Kuberten je odbio da se povinuje želji porodice i posveti vojnoj karijeri. Isto tako, odbacio je obećavajućemogućnosti da politički napreduje. Kada je imao 24 godine, odlučio je da uzme život u svoje ruke i da se posveti ostvarenju nekih svojih snova. Maštao je da vrati uzvišenost sistemu obrazovanja u Francuskoj i da reformiše francuski staromodni i neinventivni obrazovni sistem.

Kubertenov otac bio je umjetnik, a majka muzičarka. Rastao je, dakle, u kultivisanoj i aristokratskoj sredini i okruženju. Uvijek je bio duboko zainteresovan za pitanja obrazovanja. Za njega, ono je bilo ključ budućnosti cijeloga društva. Kuberten je bio aktivni sportista i praktikovao je više sportova – boks, mačevanje, jahanje. Bio je ubijeđen da se iz sporta crpi moralna energija i branioje svoje ubjeđenje sa rijetkom upornošću.

Bio je toliko ubijeđen u svoje stavove, da je u dobi od 31 godinu, poželio da oživi Olimpijske igre.Objavio je svoju želju i namjeru na sastanku francuskog Udruženja atletskih sportova, čiji je bio generalni sekretar. Niko od prisutnih nije mu vjerovao i njegov stav dobio je mršavu, kurtoaznu podršku.

Ali, Kuberten se nije demoralisao i 23. juna 1894. godine formirao je Međunarodni olimpijski komitet, a ceremoniju osnivanja organizovao na Sorboni. Grk Demetrius Vikelas bio je prvi predsjednik MOK-a. Dvije godine kasnije, 1896, prve moderne Olimpijske igre održane su
u Atini.

Dana 10. aprila 1915. godine, zvaničnim aktima uspostavljeno je da uprava, administrativn centar i arhiva međunarodnog olimpijskog pokreta budu u gradskoj vjećnici u Lozani, jer je Prvi
svjetski rat buktao na sve strane.

Nakon sedam godina, 1922, MOK i njegova muzejska kolekcija preselili su se u ViluMon Repo u Lozani, gdje su ostali narednih 46 godina. Pjer de Kuberten želio je da bude priznat i kao
pedagog. Svi njegovi projekti, uključujući i Igre, imaju istu ideju vodilju: formiranje čovjeka. Definicija olimpizma ima četiri principa koji su daleko od običnog sportskog nadmetanja.

Ona je jedna vrsta filozofije života koju je francuski baron definisao kroz naredne stavke: biti odan višem idealu života, težiti perfekcionizmu; potom, predstavljati elitu, čiji su korijeni u potpunoj jednakosti i, u isto vrijeme, viteštvo u moralnim kvalitetima; uspostavljanje primirja dok jednom u četiri godine traje "festival proljeća ljudskog uma", te glorifikacija ljepote uključenja filozofskih umjetnosti u Igrama.

Piere de Kuberten se povukao iz MOK-a I olimpijskog pokreta 1925. godine i posvetio se pedagoškom radu, koji je sam nazvao – svojom "Nezavršenom simfonijom".

Kada je imao 69 godina, 1931, objavio je "Olimpijske memoare" u kojima je uzdizao intelektualnu i filozofsku prirodu svog poduhvata, kao i želju da ulogu u MOK-u koju je sebi namijenio,
"od samog početka odigra prilično iznad nivoa jednog običnog sportskog udruženja".

Pjer de Kuberten iznenada je umro od infarkta 2. septembra 1937, u ženevskom parku, i njegova "simfonija" zaista je ostala nedovršena. Grad Lozana odlučio je damu dodijeli titulu počasnog građanina, ali je umro malo prije planirane ceremonije. U skladu sa njegovom posljednjom željom, sahranjen je u Lozani, a njegovo srce je pohranjeno unutar jednog zdanja izgrađenom specijalno u znak sjećanja na njega, u Olimpiji.

"Arena"

Sponzori i partneri

  • lovcen-osiguranje
  • plantaze

Partneri MOK-a

Dokumenta

     

Aktuelna fotogalerija

0
Web Design BangladeshWeb Design BangladeshMymensingh