OI od Londona do Londona

Olimpijske igre 2012. u Londonu biće treće u glavnom britanskom gradu

OI od Londona do Londona

Grad London je praktično zamoljen da organizuje Olimpijske igre 1908. godine, nakon što je erupcija Vezuva 1906. godine spriječila da to bude već izabrani Rim.

Iako su Igre dobili samo dvije godine prije održavanja, grad se pobrinuo za organizacijuju – po prvi put su uvedene kvalifikacije, a limitiran broj učesnika po zemljama.

Na Igrama u Londonu, koje su trajale od 27. aprila do 31. oktobra, učestvovalo je 2035 sportista iz 22 zemlje.

Po prvi put je tada na Igrama viđena plivačka trka na 100 m, skokovi u vodu i hokej na travi. Samo tada i nikada više sportisti su se takmičili u potezanju konopca i u trci motornih čamaca.

Bilo je na njima odjeka međunarodne politike, ali i kontroverznih odluka sudija.

Politički problem je nastao kada je sportistima iz Finske rečeno da treba da defiluju pod zastavom Sovjetskog saveza, dok je Ircima koji su željeli da predstavljaju Irsku, bukvalno naređeno da daju sve od sebe u slavu britanskog sporta.

Sjedinjene države odbile su da spuste zastavu ispred kraljevske lože, sa obrazloženjem da se američka zastava ne savija ni pred jednim kraljem. Igre je otvorio kralj Edvard VII.

Ali, najveća kontroverza izbila je za vrijeme trke na 400 m kada je Amerikanac J.C. Karpenter, koji je stigao prvi, diskvalifikovan jer je vršio opstrukciju nad britanskim takmičarom Vindhemom Halsvelom.

Problem je bio u tome što su u to vrijeme Britanija i SAD imale različite pojmove i pravila o tome šta potpada pod opstrukciju protivnika.

Finale je ponovo trčano, ali su Karpenter i još dva američka takmičara odbili da učestvuju, ostavljajući Halsvela da trči sam.

Napokon, pobjednik u maratonu, Italijan Dorando Pietri, kasnije je diskvalifikovan jer su ga, nakon što je pred samim ciljem kolabirao, zvaničnici pridigli i praktično ga prenijeli preko crte. Pobjednikom je naknadno proglašen Amerikanac Džon Hajs.


Hajs nakon pobjede na Igrama 1908.

Igre u Londonu bilježe i jedan kuriozitet – švedski strijelac Oskar Svan bio je i ostao najstariji osvajač zlatne olimpijske medalje. Njome se u Londonu 1908. godine okitio kao 60-godišnjak.

Sve kontroverzne odluke sa Igara 1908. godine u Londonu učinile su da se formira Međunarodna atletska federacija koja je standardizovala pravila. Međunarodni olimpijski komitet je upravo nakon Londona odlučio da delegira sudije iz jednog šireg međunarodnog pula sudija, a da one ne budu samo iz zemlje domaćina.

London je po drugi put dobio organizaciju Igara 1948. godine, što nije bilo bez značajne simbolike. Jer, bile su to prve poslijeratne Igre, a London je bio glavni grad zemlje koja je dala ogroman doprinos borbi protiv fašizma. Drugo, još 1939. godine određen je za domaćina Igara 1944. godine, koje zbog rata nisu održane.


Ceremonija otvaranja Igara u Londonu 1948.

Na Igre 1948. došlo je 4099 sportista iz 59 zemalja. Njemaca i Japanaca među njima nije
bilo.

Kako stadion Vembli nije bio oštećen, oko njega je napravljena privremena trkačka staza, pa
je poslužio kao glavni olimpijski stadion za Igre.

London je bio u poslijeratnoj izgradnji, sportisti bili smješteni po školama i vojnim barakama.
Zbog opštih nestašica i nemaštine, MOK je zamolio sportiste da donesu svoje potrepštine,
uključujući hranu. Ono što je ostalo, poklonjeno je bolnicama. Fani Blankers-Kun iz
Holandije bila je zvijezda ovih Igara sa pobjedama na 100 i 200 m, na 80 m sa preponama
i u štafeti na 400 m.

Prvi put je na Igrama u Londonu pobjednik u trci muškaraca na 100 m određen nakon odgledanog foto-finiša.

Igre u Londonu bile su prve koje su se mogle pratiti preko kućnog televizora, ma kako oni
malobrojni bili. (Igre u Berlinu 1936. bile su prve koje su imale TV prenos, ali vrlo ograničene
upotrebe).

 

"Arena"

Sponzori i partneri

  • lovcen-osiguranje
  • plantaze

Partneri MOK-a

Olimpijski magazin

 

Dokumenta

     

Aktuelna fotogalerija

0
Web Design BangladeshWeb Design BangladeshMymensingh